‘Eind van dit jaar krijg ik voor het eerst AOW en dan ga ik ook met pensioen. Ik heb vanaf mijn achttiende gewerkt, dus ik vind het ook wel mooi geweest. Ik werk nu ruim achttien jaar bij ProRail Stations als (directie)secretaresse. In die tijd heb ik voor veel managers gewerkt, allemaal heel verschillende mensen. En er is ook veel veranderd in de manier van werken. Dat is nooit gestopt. Zo heb ik me de laatste jaren moeten verdiepen in AI. Het is nooit saai geweest en ik heb het altijd met plezier gedaan.

Maar nu is het echt mooi geweest. Het voelt als een goed moment om af te ronden. Mijn man Imro is al zes jaar met pensioen. Hij heeft 42 jaar bij NS gewerkt, begonnen als rangeerder en geëindigd als procesleider perron. Ik kijk er echt naar uit dat we straks samen alle vrijheid hebben.’

Plannen

‘Wat we precies gaan doen? We hebben nog geen concrete plannen, en dat is juist het fijne: we zien wel. Reizen is wel echt iets wat we graag doen. We zijn begin dit jaar nog naar Suriname geweest. Dat was een prachtige reis. We hebben veel gezien, ook nieuwe plekken. Imro en ik zijn allebei van Hindoestaanse afkomst, geboren in Suriname. Suriname is een fijn vakantieland, maar ik heb er niet echt een klik mee.'

Gek op India

‘Dat gevoel heb ik wél in India. Als ik daar ben, voel ik me echt thuis. Mijn voorouders komen daar vandaan en dat zit dan toch in me. We gaan al jaren naar India, elke keer naar een ander deel. Het land is zo groot en divers, maar voor mij voelt de cultuur toch als één geheel. Op een of andere manier voel ik me daar direct gelukkig.

Ik begrijp de mensen, in sommige districten versta ik de taal – die spraken we vroeger thuis ook – en dat geeft een sterke verbinding. We hebben een vast reisbureau in Delhi. Ooit hebben we een reis op maat laten maken en sindsdien houden we contact. We geven aan wat we willen en zij regelen de rest voor ons. Ideaal.

Wat je echt moet zien in India? De Taj Mahal is natuurlijk prachtig. Maar er valt zoveel te zien en te genieten. Hoe druk het er ook is, India heeft iets rustgevends voor mij. Maar we houden van heel Azië, en ook van Zuid-Amerika. Er valt nog genoeg te ontdekken.’

Bali

'Al ruim vijftien jaar gaan we regelmatig naar Bali, een heerlijk eiland. Vredig, fijne en vriendelijke mensen om je heen, veel cultuur, heerlijk eten. Vanuit Bali kun je makkelijk naar andere Indonesische eilandjes vliegen en ja, dat doen we dan ook!'

Geloof en wat echt telt

‘Ik ben hindoe, dat heb ik van huis uit meegekregen. In Nederland beleef je dat misschien minder intens, maar het zit wel in je. Feestdagen, rituelen – je weet wat je moet doen. Voor mij gaat het vooral om hoe je leeft: samen zijn, respect hebben, goed zijn voor elkaar. Dat geeft vrede en rust.
​​​​​​​

Onze kinderen hebben we dat ook meegegeven, maar zonder verplichting. Ik heb altijd gezegd: het is jullie keuze. Geloof is niet het belangrijkste, als je maar een goed mens bent.’

Samen verder

‘Mijn dochter is 46 en woont in Den Haag met haar man en twee zoons. Mijn zoon is 35 en woont in Utrecht, daar verwachten ze ook een kindje. Daar ga ik straks ook meer tijd voor hebben.

Mijn man is 71 en we zijn al sinds 1977 samen, bijna vijftig jaar. Het geheim? Elkaar nemen zoals je bent. We hebben echt wel eens ruzie, dan kan ik hem achter het behang plakken. Maar dat is ook zo weer voorbij. Als je fout zit, zeg je sorry. En vooral: samen leuke dingen blijven doen, de verbinding blijven zoeken. En ja, ik vind hem nog altijd de leukste man van de wereld.
​​​​​​​
Straks zijn we veel samen. Dat zal vast even wennen zijn, maar we hebben allebei ook ons eigen leven. Hij sport en ik ga dingen oppakken waar ik eerder geen tijd voor had. Ik kijk er enorm naar uit!’